نامه به رهبری درمورد چگونگی سازمان سازی ارتباطات در ایران

بسمه تعالی

مقام معظم رهبری (آیت الله خامنه ای)

سلام علیکم

اینجانب رضاعلی رضایی مالیدره فرزند پنجعلی به شماره شناسنامه 5890 که درسال 1386 رشته علوم ارتباطات در مقطع کارشناسی ارشد پایان نامه ام با عنوان(ضرورت تاسیس شورای ملی سیاست گذاری ارتباطی ایران) دفاع شده است .در سال 87 جهت اجرایی شدن طرح وایجاد ارتباط باهیئت دولت ، با وزیر وقت آموزش و پرورش به علت کارمند بودن در آن وزارتخانه ملاقات داشته ونامه ای به شماره 33/1064/140 مورخه 28 /1/ 87 که مورد توجه واقع نشد و بعد طرح را به مرکز استراتژیک نهاد رئیس جمهوری وقت ارائه داده ام و آقای دکتر ذاکر اصفهانی رئیس وقت آن مرکز طی نشستی که با شورای تصمیم گیری آن مرکز داشته تشخیص داده شد که طرح مزبور راهبردی است و با پیگیری هایم ،اقدامی برای اجرا طرح صورت نگرفت. بعد از آن به درخواستی از طرف اینجانب شده طرح مورد توجه و پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران که آقای دکتر فرهادی وزیرمحترم علوم مسئولیت آن را به عهده داشت با اختصاص 3 میلیون تومان از طریق بانک ملت مورد حمایت قرار گرفت.

لیکن تمام هدف از اجرای طرح وایجاد تشکیل شورای ملی سیاست گذاری ارتباطی بود اما درعمل اقدامی صورت نگرفت وبعد از آن جهت اجرایی شدن طرح تصمیم گرفتم در سال 1390 نامزد انتخابات مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخاباتی محل سکونت شوم. اما متاسفانه نتوانستم رای مردم را به خود جلب کنم و خسارت مالی زیادی دیدم در همان سال 90 موضوع ومشکل ارتباطات در ایران مورد توجه رهبری قرار گرفت .

با این وصف که حکم تشکیل شورای عالی فضای مجازی از سوی رهبری صادرگردید. و بعد از چهار سال در سال 94 دستور انحلال شوراهای عالی دربند اول حکم ایشان آمده است.البته تمام مواردی را که رهبری در دو حکم ، اشاره کرده بوده اند. همان موازی کاری ها و ناهماهنگی ها در امور ارتباطات در ایران بوده است و اساسا به همین منظور دستور انحلال شورا های عالی ارتباطات در ایران را صادر کرده اند.اینجانب به وضوح در سال 86 در تمام فصول پایان نامه ، موضوع و مشکل ارتباطات در ایران را با توجه به نظر و دیدگاه متخصصین ارتباطات وضرورت اجرایی نمودن طرح را بطور مفصل تشریح نمودم و درچکیده وتمام فصل اول پایان نامه به موازی کاری ها و ناهماهنگی ها که در ساختار ارتباطات در ایران وجود داشت اشاره شده است ومتن پایان نامه در دانشگاه درهمان تاریخ ثبت می باشد.

ایراد و مشکل بزرگی که وجود داشت موازی کاری ها و انسجام نداشتن شوراهای عالی ارتباطات در ایران بوده است که اینجانب هم بطور آشکار در پایان نامه آنرا مطرح کرده .ولی متاسفانه مسئولین نظام و دولت وقت به این مسئله ومشکل بزرگ کشور توجهی نداشتند و بعد از به هدر رفتن بی جهت میلیارد ها تومان بودجه کشور ، نهایتا در سال 94 این موضوع مهم کشور مورد توجه قرار گرفت.و دولت مجبور شد درسال 95 سه شورا، از شوراهای عالی ارتباطات را منحل کند .با وجود تمام موارد قید شده موضوع طرح ام که برای نیاز سنجی و امکان سنجی وحل مسئله ومشکل ارتباطات درایران در همان سال (86) از طریق پرسشنامه و بصورت روش پیمایشی ازبین معروفترین متخصصین ارتباطات در ایران مورد بررسی قرار گرفت.واجرای آن جزء نیاز اساسی کشور بحساب آمده است وقابلیت اجرایی هم داشت و مشکل اساسی وساختاری ارتباطات در کشور را حل می کرد وامروزه هم قابلیت اجرایی دارد. چرا که علت آن موارد ذیل است

1- ضرورت و نیاز سنجی و امکان سنجی طرح مزبور اثبات شد .

2- دولت با اجرای طرح یادشده کوچک سازی اش در بخش ارتباطات صورت می گرفت و بحث ادغام نهادها و وزارتخانه ها در همان سالها مطرح بود .

3- طرح پیشنهادی از موازی کاری ها و ناهماهنگی ها ی شوراهای عالی ارتباطات در ایران جلوگیری می کرد.

4- باتوجه به اینکه رهبری دستوربه حکم تشکیل شورای عالی فضای مجازی را در سال 90 داده اند. اما اولا:

عنوان و نام گذاری آن(شورای عالی فضای مجازی ) کارشناسی نبوده و نیست. ونمی توان تمام شوراهای عالی ارتباطات در ایران را که منحل شده اند را ، دراین قالب (شورای عالی فضای مجازی ) قرار داد و یا به عبارتی مظروف در قالب ظرف انتخابی جای نمی گیرد. دوما : دو واژه فضا و مجاز برای شورای عالی واژه بی ربطی می باشد.و اساسا نام گذاری این شورا بی معنا است ومحتوی هایی که در حیطه ارتباطات قرار می گیرند. نه صرفا محتوی ها جنبه منفی دارند بلکه متن ها ومطالب مذهبی شامل آیات الهی واحادیث ومتون های دینی ادیان گوناگون وجود دارند و نمی توان آن محیط را مجاز بحساب آورد و مجازی نامید. پس انتخاب قالب و نامگذاری این شورا کارشناسی نبوده است. چون دو واژه غیر مرتبط از محیط ارتباطی است .نه فضا ربط به این محیط دارد و نه واژه مجاز که حکایت بر معنای منفی و غیر واقع بودن یک چیز را بیان می کند

ولی عنوان پیشنهادی اینجانب به نام(شورای ملی سیاست گذاری ارتباطات)بوده که می توان تمام شوراهای عالی منحل شده را دراین قالب ونام گنجانید. تاکنون هم تمام درخواست های که به دفتر رهبری و دفتر رئیس جمهوری و دفتر رئیس قوه قضائیه ارسال نموده ام . متاسفانه جوابی به هیچ یک از نامه ها ی ارسالی داده نشده است !

اگر مسئولین،مسئولیت کارهای تخصصی را به متخصصین امر واگذار می کرده اند و مشاورین آنها با جستجو ، تلاش می کردند کارها و تحقیقات و پایان نامه های صورت گرفته، بطور اخص در زمینه ارتباطات را در دانشگاه ها بررسی می کردند ومتوجه می شدند که قبل از آنها کسانی چنین فکرها و ایده های داشته اند وبرای حل آن مسئله تلاش کردند وموضوع مربوطه، ثبت شده است. آیا حاضر بوده اند که حق الناس را به گردن بگیرند و حقوق مالکیت معنوی اشخاص را نقض کنند. و اگر در همان تاریخ طرح راهبردی اینجانب اجرایی می شد. میلیاردها تومان بودجه کشور بی جهت صرف شوراهای عالی ارتباطات در ایران هزینه نمی شد.

با عنایت به قانون ثبت مالکیت معنوی اشخاص وحمایت از ایده های خلاقانه دانش پژوهان و باتوجه به ده سال پیگیری مداوم ودارا بودن 30 در صد جانبازی برای ملاقات با شما رهبر بزرگوار وتشریح طرح مزبور و احقاق حق، تقاضا دارم موضوع مربوطه را بررسی فرمائید و ما را مورد حمایت و مساعدت خود قرار دهید . رضاعلی رضایی مالیدره